Birçok operatör havalandırma tankındaki DO'yu izliyor ve sistemin sağlıklı olduğuna inanıyor.

Ancak endüstriyel MBBR sistemlerinde toplu DO ve biyofilm DO genellikle tamamen farklı şeylerdir.

Bu özellikle şu durumlarda doğrudur:

• Yüksek COD'li atık su
• Yüksek amonyaklı atık su
• Yüksek viskoziteli atık su
• Tuzlu endüstriyel atık su

Dışarıdaki su 3-4 mg/L DO gösterebilir, iç biyofilm tabakası ise zaten oksijen açısından sınırlıdır.

Bu olduğunda, birkaç gizli sorun başlar:

• Nitrifikasyon verimliliği düşer
• Nitrit birikimi ortaya çıkıyor
• Biyofilm aşırı derecede kalınlaşıyor
• Taşıyıcının içinde anaerobik bölgeler gelişiyor
• Çamur dökülmesi artar

Birçok kişi üfleyici kapasitesini suçluyor.
Ancak gerçekte sorun şunlardan kaynaklanıyor olabilir:

✔ Medya geometrisi
✔ Kesri doldur
✔ Karıştırma yoğunluğu
✔ Kabarcık dağıtımı
✔ Taşıyıcı hareket modeli

Endüstriyel atık su, biyolojik yükün çok daha agresif olması nedeniyle belediye kanalizasyonuna göre daha güçlü oksijen penetrasyonu gerektirir.

Taşıyıcı tasarımının kritik hale gelmesinin nedeni budur.

İyi tasarlanmış bir MBBR taşıyıcısı yalnızca yüzey alanı sağlamakla kalmamalı, aynı zamanda biyofilm yaşam döngüsü boyunca verimli oksijen difüzyonunu da sağlamalıdır.

Endüstriyel MBBR'de havalandırma sadece oksijen temini için değildir.
Aynı zamanda bir biyofilm kalınlığı kontrol mekanizmasıdır.

#MBBR #EndüstriyelAtıksu #AtıksuMühendisliği #Havalandırma #BiyofilmTeknolojisi #SuSanayisi