Birçok endüstriyel atık su projesi, stabil biyolojik arıtma beklentisiyle MBBR sistemleri kuruyor; ancak bazıları sonuçta yetersiz KOİ giderimi, aşırı çamur veya dengesiz nitrifikasyondan muzdarip oluyor.

Sorun çoğu zaman MBBR sürecinin kendisi değildir.
Asıl sorun, endüstriyel atık suyun belediye kanalizasyonundan çok farklı davranmasıdır.

Endüstriyel atık su genellikle şunları içerir:

• Zehirli bileşikler
• Yüksek tuzluluk
• Yağ ve gres
• Şok yükleme
• Düşük biyolojik bozunma
• pH dalgalanmaları

Bu koşullar altında biyofilm son derece hassas hale gelir.

MBBR tasarımındaki en büyük hatalardan biri medyayı yalnızca "belirli yüzey alanına" göre seçmektir.

Daha yüksek yüzey alanı her zaman daha iyi performans anlamına gelmez.

Zorlu endüstriyel atık sularda aşırı küçük veya dar ortam kanalları aşağıdakilere yol açabilir:

• Biyofilm aşırı büyümesi
• Oksijen transfer sınırlaması
• Dahili anaerobik bölgeler
• Medya tıkanması
• Sık sık deri dökülmesi

Endüstriyel uygulamalar için medya seçimi aşağıdakilere odaklanmalıdır:

✔ Biyofilm kalınlığı kontrolü
✔ Oksijen penetrasyon yeteneği
✔ Kayma direnci
✔ Uzun süreli hidrolik stabilite
✔ Tıkanmayı önleyici yapı

MBBR yalnızca "tanka plastik medya eklemek" değildir.
Aslında bu bir biyofilm ekosistem mühendisliği sürecidir.

Endüstriyel MBBR'nin başarısı büyük ölçüde öncelikle atık su özelliklerinin anlaşılmasına, ardından doğru ortam yapısı ve çalışma koşullarının eşleştirilmesine bağlıdır.

#AtıksuArıtma #EndüstriyelAtıksu #MBBR #Biyofilm #SuArıtma #Çevre Mühendisliği